The Curious Case of Benjamin Button

Vizyon Tarihi: 25 Aralık 2008

Süre: 2s 46dk

Yönetmen: David Fincher

Oyuncular: Brad Pitt, Cate Blanchett, Taraji P. Henson, Julia Ormond, Jason Flemyng, Tilda Swinton

Tür: Dram, Fantastik, Romantik

Ülke: Amerika Birleşik Devletleri

Yorum:

Hayatı sondan başa doğru yaşayan bir insanın yaşamı gibi sıra dışı bir fikir üzerine kurulan film, Benjamin Button’ın (Brad Pitt) doğumundan ölümüne kadar uzanan hayatını anlatıyor. 1918 yılında, yaşlı bir beden ve ağır sağlık sorunlarıyla dünyaya gelen Benjamin, fiziksel olarak zamanla gençleşirken çevresindeki herkes olması gerektiği gibi yaşlanır. Bir huzurevinde büyümesi, çocukluk ve yaşlılık kavramlarını aynı anda yaşamasına neden olur. Hayatının merkezinde ise çocukluğundan itibaren tanıdığı Daisy (Cate Blanchett) vardır. İkili arasındaki ilişki, zamanın farklı yönlerde işlemesi nedeniyle sürekli ertelenen, yeniden kurulan ve kaçınılmaz biçimde eksilen bir bağ haline gelir. Film, bu olağanüstü fikri yalnızca fantastik bir olay olarak değil, insan hayatının geçiciliği üzerine kurulu duygusal bir anlatı olarak ele alıyor.

Senaryo, doğrusal olmayan bir çerçeve içinde ilerliyor; Daisy’nin hastane odasında kızına geçmişi anlattığı yapı, Benjamin’in yaşam öyküsünü geriye dönük bir hafıza alanına dönüştürüyor. Bu tercih, filmin temel temasını güçlendiriyor: Hayat, anlatıldığında daha anlamlı hale gelen bir geçiş sürecidir (çıkarım gibi çıkarım be!). Benjamin’in deniz yolculukları, savaş yılları, aşk ilişkileri ve yalnızlık dönemleri; her biri hayatın farklı bir evresine karşılık gelen parçalar şeklinde kurgulanmış. Ancak filmin uzun süresi ve epizodik yapısı nedeniyle bazı bölümler daha güçlü, bazıları ise daha dağınık hissedilebilir. Buna rağmen anlatının duygusal omurgası büyük ölçüde Daisy ile Benjamin arasındaki zamansız ilişkide sabit kalıyor. "Bana yedi kez yıldırım çarptığını sana hiç söylemiş miydim?" diye bir replik var, o repliği iyi takip etmenizi tavsiye ederim. Her seferinde yıldırımın nasıl çarptığını anlatıyor. Ve gerçekte de yedi kez yıldırım çarptığı halde hayatta kalan bir insan yaşamış dünyada (Merak edenler için adı: Roy Cleveland Sullivan) 

Görsel yapı, filmin en güçlü taraflarından biri olarak öne çıkıyor. David Fincher, alışılmış karanlık ve kontrollü estetiğini burada daha romantik ve nostaljik bir atmosferle birleştiriyor. New Orleans’ın tarihsel dokusu, savaş dönemleri, deniz sahneleri ve iç mekân kullanımları büyük bir titizlikle tasarlanmış. Özellikle Benjamin’in farklı yaş evrelerinin dijital efektlerle yaratılması (bir yerden sonra Brad Pitt de olsanız daha fazla gençleşemiyorsunuz), teknik açıdan oldukça dikkat çekici bir başarı sunuyor. Kamera hareketleri sakin ve düşünceli; ışık kullanımı ise çoğunlukla yumuşak ve doğal. Bu görsel dil, filmin ölüm, yaşlanma ve hatıra temalarını destekleyen melankolik bir dünya kuruyor.

Oyunculuk performanslarında Brad Pitt, karakterin fiziksel dönüşümünden çok içsel dinginliğini ve yabancılık hissini taşıyor. Benjamin, olağanüstü bir hayat yaşasa da oldukça sessiz ve gözlemci bir karakter; Pitt bu pasif yapıyı kontrollü bir oyunculukla yansıtıyor ve karakterin doğasıyla uyumlu bir tercih olarak işliyor. Cate Blanchett ise Daisy rolünde filmin duygusal ağırlığını daha görünür biçimde taşıyor; karakterin gençlik coşkusu, hayal kırıklıkları ve yaş alma süreci güçlü bir ritimle aktarılıyor. Taraji P. Henson’ın Queenie rolündeki performansı ise filmin vicdani merkezlerinden biri olarak dikkat çekiyor; sınırlı değil, etkili ve kalıcı bir karakter yaratıyor.

Müzik kullanımı filmin atmosferini belirleyen temel unsurlardan biri. Besteci Alexandre Desplat tarafından hazırlanan orijinal besteler, piyano ve yaylı ağırlıklı sakin bir yapı üzerine kurulmuş. Müziğin amacı dramatik yükseliş yaratmaktan çok, zamanın akışını ve hayatın kaçınılmaz geçiciliğini hissettirmek. Özellikle “Postcards”, “Love in Murmansk” ve “Meeting Daisy Again” gibi parçalar öne çıkıyor. Soundtrack albümü “Motion Picture The Curious Case of Benjamin Button” adıyla Spotify'da bulunuyor (dinlemek için: https://open.spotify.com/intl-tr/album/3HiPl187SsG75WSrXsBynv). Ayrıca seçili parçalar YouTube üzerinden de erişilebilir durumda (https://www.youtube.com/playlist?list=PLXFH3RYlO9SzzESQlvo-wDiU-Xx6eMnuq). Müzik, filmi taşıyan görünmez bir anlatıcı gibi çalışıyor.

Film, tematik olarak zaman, ölüm, aşk, kayıp ve insanın kendi hayatıyla barışma çabası üzerine kurulu. Benjamin’in tersine işleyen bedeni aslında herkesin yaşadığı aynı sona farklı bir yoldan ulaşmanın metaforu gibi kullanılmış. Daisy ile ilişkisi ise doğru zamanda buluşamayan insanların trajedisini temsil ediyor. Film, yaşlanmayı bir korku değil, hayatın doğal ve hatta şiirsel bir parçası olarak ele alıyor. Duygusal yoğunluk, ölüm teması ve bazı yetişkin içerikler nedeniyle film 13 yaş ve üzeri izleyiciler için daha uygun.

“The Curious Case of Benjamin Button”, büyük ölçüde duygusal sabır isteyen, temposunu gösterişli olaylardan değil zamanın kendisinden alan bir yapım. Uzun süresi ve ağır ritmi herkese hitap etmeyebilir; ancak anlatmak istediği şeyin derinliği ve bunu kurma biçimi filmi kalıcı hale getiriyor. Görsel zarafeti, müzikleri ve karakter odaklı yapısıyla yalnızca fantastik bir hikâye değil, hayatın geçiciliğine dair sakin ama güçlü bir düşünce alanı sunuyor. Harika bir filmdi; sindirilerek izlenmesi gereken, duygusal olarak kalıcı etki bırakan bir yapım. Herkese iyi seyirler…