Date Night

Vizyon Tarihi: 9 Nisan 2010

Süre: 1s 28dk

Yönetmen: Shawn Levy

Oyuncular: Steve Carell, Tina Fey, Mark Wahlberg, Taraji P. Henson, James Franco, Mila Kunis

Tür: Komedi, Polisiye, Romantik

Ülke: ABD

Yorum:

Evliliğin rutine dönüşen tarafını aksiyonla karıştırarak anlatan “Date Night”, sıradan bir çiftin tek bir gecede kendilerini beklenmedik bir suç hikâyesinin ortasında bulmasını konu alıyor. Phil ve Claire Foster (Steve Carell ve Tina Fey), çocuklarıyla birlikte düzenli ama heyecansız bir hayat süren evli bir çifttir; günlük sorumluluklar, iş stresi ve tekrar eden alışkanlıklar ilişkilerini yavaş yavaş otomatik bir düzene sokmuştur. Bir akşam ilişkilerine biraz hareket katmak isteyen çift, Manhattan’daki popüler bir restoranda rezervasyonları olmadığı halde başka bir çiftin adını kullanarak masa almaya çalışır. Ancak bu küçük yalan, onları yanlış kişilerin hedefi haline getirir. Çünkü o rezervasyon, peşinde suçluların ve polislerin olduğu bir çifte aittir. Gecenin geri kalanı, Phil ve Claire’in hem hayatta kalmaya hem de ilişkilerini yeniden anlamlandırmaya çalıştıkları kaotik bir kaçışa dönüşür.

Senaryo, romantik komedi ile suç komedisini aynı çizgide yürütmeye çalışıyor. Asıl mesele suç örgüsü değil; "uzun süredir birlikte olan iki insanın birbirine gerçekten bakmayı ne zaman bıraktığı" sorusu. Film bu temayı büyük dramatik sahnelerle değil, küçük gündelik diyaloglarla kuruyor. Phil daha güvenli alanlarda kalmayı seven, hayal kurmaktan çok mevcut düzeni koruyan biri; Claire ise hayatındaki durağanlıktan daha görünür şekilde rahatsız olan taraf. Suç hikâyesi bu evlilik krizini görünür hale getiren bir araç olarak işliyor. Hikâyenin polisiye kısmı çok derin değil ve bazı bölümlerde fazlasıyla kolay çözümler içeriyor, ancak filmin asıl gücü çift dinamiğinde olduğu için bu eksiklik çok baskın hale gelmiyor.

Görsel yapı hızlı tempolu ve şehir odaklı bir ritim kuruyor. New York gecesi filmin enerjisini belirleyen önemli bir unsur; restoranlar, dar sokaklar, lüks apartmanlar ve kovalamaca sahneleri bu atmosferi canlı tutuyor. Kamera hareketleri aksiyon-komedi tonuna uygun şekilde dinamik; özellikle kovalamaca ve takip sahnelerinde tempoyu yükselten net bir kurgu tercih edilmiş. Shawn Levy burada görsel gösterişten çok akışkanlık üzerine kurulu bir stil benimsiyor. Renk paleti parlak ama yapay durmayan bir şehir estetiği taşıyor. Film, büyük aksiyon sahneleriyle değil, tanıdık bir çiftin bu ortam içindeki uyumsuzluğuyla mizah yaratıyor.

Oyunculuk performanslarında Steve Carell ve Tina Fey’in uyumu filmi alıyor zirveye götürüyor, zirvede bir kahve ısmarlayıp omuzlarınıza masaj yaptıktan sonra sizi geri bırakıyor (dikkat ettiyseniz filmi aldık ama sizi bıraktık; filmin içine gömüldünüz yani). Carell, Phil karakterinde alışılmış “rahatsız ama iyi niyetli adam” enerjisini kontrollü biçimde sürdürüyor; karakterin komedisi abartıdan çok panik ve çaresizlik üzerinden kuruluyor. Tina Fey ise Claire rolünde daha keskin ve daha farkında bir karakter çiziyor; özellikle evlilik içindeki hayal kırıklığını mizahla dengeli şekilde taşıyor. İki oyuncunun birlikte kurduğu ritim, senaryonun eksik kalan yerlerini kapatıyor. Mark Wahlberg kısa ama dikkat çeken bir yan rol sunarken, James Franco ve Mila Kunis de filmin suç tarafına daha absürt bir hava katıyor. Oyunculuklar burada dramatik derinlikten çok tempo ve karşılıklı enerji üzerinden değerlendirilmeli (Biz sizin yerinize değerlendirdik: Oyunculuk performansları başarılı).

Müzik kullanımı filmin hızlı ve hafif tonunu destekleyecek şekilde seçilmiş. Pop, funk ve tempolu geçiş müzikleri özellikle gece sahnelerinde ritmi sürekli canlı tutuyor. Theodore Shapiro’nun bestelediği fon müzikleri ise komedi ile gerilim arasındaki geçişleri yumuşatıyor; özellikle kovalamaca sahnelerinde klasik aksiyon müziğini hafif mizahi bir tonla birleştiriyor. Film boyunca kullanılan parçalar anlatıyı derinleştirmekten çok akışı hızlandırma işlevi görüyor. Bizim gibi soundtrack merakı olanlar için filmde kullanılan tüm parçaları ve bu parçaların filmin kaçıncı dakikasında çaldığını gösteren bir liste hazırlamışlar; siz de oradan bakabilirsiniz: https://what-song.com/Movies/Soundtrack/567/Date-Night 

Film, tematik olarak evlilikte iletişim, rutin hayatın yarattığı duygusal uzaklık ve yeniden birbirini görmeye başlama fikri üzerine kuruluyor. Buradaki aksiyon aslında dışsal bir tehditten çok, çiftin kendi ilişkisini yeniden fark etmesini sağlayan bir baskı unsuru. Phil ve Claire’in gece boyunca yaşadığı her olay, birbirleri hakkındaki bastırılmış düşünceleri açığa çıkarıyor. Film bu yönüyle daha çok ilişki odaklı bir komedi olarak çalışıyor. Suç teması ve yetişkin mizahı nedeniyle film 13 yaş ve üzeri izleyiciler için daha uygun bir yapım olarak değerlendirilebilir (PG-13).

“Date Night”, büyük anlatı iddiası olmayan ama ne yapmak istediğini bilen bir şehir komedisi. Polisiye tarafı çok güçlü olmasa da Steve Carell ve Tina Fey’in doğal uyumu filmi sürekli izlenebilir tutuyor. Özellikle uzun ilişki dinamiklerini abartısız ama eğlenceli biçimde göstermesi filmin en başarılı yanı. Hafif, akıcı ve tek gecelik kaos fikrini iyi kullanan bir yapım. Keyifle izledik; rahat izlenen, eğlenceli bir deneyim sunuyor. Herkese iyi seyirler…