Bu İşte Bir Yalnızlık Var

Vizyon Tarihi: 27 Aralık 2013

Süre: 2s 02dk

Yönetmen: Hakan Kırvavaç

Oyuncular: Engin Altan Düzyatan, Özgü Namal, Gaye Gürsel, Müge Boz, Wilma Elles, Atiye

Tür: Dram, Romantik

Ülke: Türkiye

Yorum:

Film, eşinden boşanmış, müzik kariyerini bırakmış ve 30'lu yaşlarının sonunda hayata tutunmaya çalışan eski bir müzisyen olan Mehmet'in (Engin Altan Düzyatan) yalnızlık, aşk ve baba-kız ilişkisi çerçevesindeki duygusal hikayesini anlatıyor. Bu süreçte komşusu Ayşe (Özgü Namal), hem romantik hem de duygusal anlamda onun dönüşümünün önemli bir parçası haline geliyor. Film, bireysel cesaret ve tutkularının peşinden koşma konularını merkeze alıyor.

Senaryo, özellikle modern şehir insanının iç sıkışmışlığı üzerinden ilerliyor. Mehmet’in hikâyesi büyük dramatik kırılmalardan çok, ertelenmiş kararlar ve geç kalmış farkındalıklar üzerinden kurulmuş. İşini bırakmak, yeni bir grup kurmak ve hayatını yeniden inşa etmeye çalışmak gibi adımlar, teoride özgürleştirici görünse de pratikte ciddi bir yalnızlık ve belirsizlik yaratıyor. Film bu noktada romantik ilişkiyi yalnızca aşk hikâyesi olarak değil, karakterin kendisiyle yüzleşmesinin bir uzantısı olarak kullanıyor. Bazı dramatik geçişler daha güçlü işlenebilirdi ama biz sevdik. Yine de karakterin içsel yolculuğu hikâyeyi ayakta tutan temel unsur olarak kalıyor.

Görsel yapı İstanbul’un kalabalık ama duygusal olarak izole atmosferini iyi yansıtıyor. Ofisler, küçük müzik stüdyoları, apartman daireleri ve gece mekânları karakterin ruh hâlini destekleyen alanlar olarak kullanılıyor. Kamera hareketleri gösterişli değil; daha çok oyuncuların duygu geçişlerine alan açan sade bir yapı tercih edilmiş. Özellikle müzik prova sahnelerinde ve karakterin yalnız kaldığı anlarda kullanılan kadrajlar, filmin ismindeki yalnızlık hissini görsel olarak güçlendiriyor. Renk paleti sıcak ama hafif solgun; bu da filmin romantik tonunu aşırı parlak bir estetikten uzak tutuyor. Yönetmen Ketche burada daha çok karakter odaklı bir anlatım tercih ediyor.

Oyunculuk performanslarında Engin Altan Düzyatan filmin merkezini taşıyan isim olarak dengeli bir iş çıkarıyor. Mehmet karakterindeki kararsızlık, yorgunluk ve geç kalmış cesaret hissi abartısız biçimde aktarılıyor. Özellikle karakterin sessiz iç çatışmalarında oyunculuğun daha etkili olduğu görülüyor (botokssuz Engin Altan görebildiğimiz son film olabilir). Özgü Namal ise Ayşe rolünde daha enerjik ve dışa dönük bir karşılık yaratıyor; karakterin yalnızca “ilham veren kadın” pozisyonunda kalmaması açısından bu performans önemli (femme fatale bir tarafı da var aslında). İkili arasındaki kimya filmin romantik tarafını inandırıcı kılıyor. Gaye Gürsel ve Atiye gibi yan oyuncular da anlatının günlük ritmini destekleyen işlevsel katkılar sunuyor.

Müzik kullanımı filmin en belirgin yapı taşlarından biri çünkü hikâyenin merkezinde doğrudan müzik tutkusu yer alıyor. Filmde alternatif rock tonları dikkat çekiyor. Özellikle filmin duygusal atmosferini destekleyen parçalar, Mehmet’in içsel değişimini daha görünür hale getiriyor. Rock tınıları ile melankolik geçişler dengeli biçimde kullanılmış. Filmde kullanılan müzikleri tam ve doğru olarak listeleyen tek web sayfasının linkini sizlerle paylaşalım: https://ringostrack.com/movie/bu-iste-bir-yalnizlik-var/128485 Filmle özdeşleşen müzikal atmosfer, anlatının romantik yapısını güçlendiren önemli unsurlardan biri olarak çalışıyor.

Film, tematik olarak yalnızlık, kendini gerçekleştirme arzusu ve yetişkinlikte alınan zor kararlar üzerine yoğunlaşıyor. Mehmet’in hikâyesi aslında birçok şehir insanının tanıdığı bir soruyu soruyor: Güvenli ama mutsuz bir hayat mı, belirsiz ama gerçek bir arzu mu? Film bu soruya net cevaplar vermek yerine karakterin yaşadığı gelgitleri izlemeyi tercih ediyor. Romantik ilişki de bu arayışın bir tamamlayıcısı haline geliyor. Mehmet'le Ayşe'nin sevişememesi bir noktada izleyiciyi gerse de bu gerginlik nihayete ulaşıyor. Yer yer klişeye yaklaşan anlar olsa da, anlatının merkezindeki samimiyet bunu tamamen zayıflatmıyor. Duygusal ilişkiler, yetişkin temaları ve bazı dramatik yoğunluklar nedeniyle film 13 yaş ve üzeri izleyiciler için daha uygun bir yapım olarak değerlendirilebilir. Çıplaklık yok bir şey yok, 13 yaşındaki çocuğunuza da leylekler tarafından getirilmediğini anlatmış olun artık.

“Bu İşte Bir Yalnızlık Var”, büyük anlatısal iddialardan çok tanıdık duygular üzerinden ilerleyen, sakin ve samimi bir şehir dramı. Kusursuz bir film değil; bazı sahnelerde televizyon estetiğine yaklaşan bir ton hissediliyor ve dramatik noktalar sınırlı kalıyor. Ancak merkezdeki karakterin gerçekliği ve müziğin taşıdığı duygu filmi izlenebilir kılıyor. Özellikle hayatında yön değiştirmeyi düşünen izleyiciler için daha kişisel bir karşılık üretebilme potansiyeli var. İzlediğim süreyi kesinlikle zaman kaybı olarak görmüyorum; küçük ama dürüst bir rock'n roll iç hesaplaşma hikâyesi sunuyor. Herkese iyi seyirler…