Çok Filim Hareketler Bunlar

Vizyon Tarihi: 26 Mart 2010

Süre: 1s 39dk

Yönetmen: Ozan Açıktan

Oyuncular: Büşra Pekin, Eser Yenenler, Oğuzhan Koç, İbrahim Büyükak, Şahin Irmak, Metin Yıldız

Tür: Komedi

Ülke: Türkiye

Yorum:

Televizyonda yayınlanan tiyatro skeçlerinden sinema perdesine taşınan “Çok Filim Hareketler Bunlar”, tek bir ana hikâye yerine farklı karakterler ve kısa olay örgülerinden oluşan parçalı bir komedi yapısı kuruyor. BKM Mutfak ekibinin sahne ve televizyon başarısının ardından gelen bu yapım, günlük hayatın absürt yanlarını kısa skeç mantığıyla sinemaya uyarlamayı hedeflemiş. Filmde mahalle yaşamı, aile ilişkileri, düğünler, askerlik, şehir hayatı, aşk ilişkileri ve toplumsal klişeler gibi birçok tanıdık konu mizahın merkezine yerleştiriliyor. Seyirciyi tek bir dramatik çizgiye bağlamak yerine ardı ardına gelen karakter komedileriyle ilerleyen film, daha çok “tanıdık durumlara gülme” refleksi üzerine kurulmuş durumda. Bu yapı sinema anlatısından çok sahne temposuna yakın bir izleme deneyimi yaratıyor. O dönem Çok Güzel Hareketler Bunlar televizyondaki başarılı bir iş olduğu için bu film de o günün şartlarında gayet iyi bir komedi deneyimi sunmuştu.

Senaryo klasik bir başlangıç-gelişme-sonuç yapısından uzak; bunun yerine bağımsız ama tonal olarak birbirine benzeyen skeçlerden oluşuyor. Bu tercih filmin ritmini hızlı tutuyor. Bazı bölümler oldukça etkili ve güçlü bir gözleme dayanırken, bazı skeçler yalnızca tanıdık tiplemeler üzerinden ilerlediği için yüzeysel kalabiliyor ama skeçlerin birbirine bağlanma biçimi ve tanıdığımız karakterlerin sinematik bir evrende geçen yepyeni hikayeleri güzel ayarlanmış. Mizah çoğunlukla abartılı karakter davranışları, yanlış anlaşılmalar ve sosyal sınıf farkları üzerinden kuruluyor. Özellikle televizyon döneminden gelen popüler karakterlerin sinemaya taşınması, filmin izleyiciyle hazır bir bağ kurmasını sağlamış.

Görsel anlamda bu film aslında mükemmeldi ama Türk izleyicisi 2010 yılı olmasına rağmen Christopher Nolan sinematografisine alışıktı herhalde ki filmin IMDb puanı düşük. Halbuki filmde bilgisayarla oluşturulmuş efektleri nasıl kullandıklarını bile anlatıyorlar ve göstere göstere kullandıkları o efektlerin seviyesine daha sonraki yıllarda bile Türk sinemasında pek ulaşılamadı. Bağımsız hikayelerin içeriğine göre renk ve ışık ayarlamaları yapılmış; gerilimi arttıran soğuk tonların olduğu bölümler de var, sıcak tonlarla içimizi ısıtan yaz renkleri ve ışığı da var. Bu filmin sanat, ışık ve renk ekibi iyi çalışmış yani.

Oyunculuk performanslarında kadro çalışması bireysel yıldızlardan daha önemli. Büşra Pekin farklı karakterlerde hızlı ton değişimleriyle dikkat çekerken, Eser Yenenler ve İbrahim Büyükak özellikle fiziksel komedi ve diyalog ritmi konusunda güçlü bir tempo sağlıyor. Oğuzhan Koç ve Şahin Irmak ise daha sakin ama dengeleyici bir çizgide ilerliyor ki gerçekten performansa bakacaksak bu iki oyuncu başarılı. Performansların çoğu tiyatral ve bilinçli olarak abartılı; bu da filmin mizah anlayışıyla uyumlu. Burada oyunculuk değerlendirmesi realist performans üzerinden değil, skeç komedisinin zamanlaması ve karakter enerjisi üzerinden yapılmalı. Bazı karakterler unutulmaz hale gelirken bazıları yalnızca kısa süreli bir espri işlevi görüyor. Genel olarak ekip uyumu, filmin en önemli avantajlarından biri olarak iyi değerlendirilmiş.

Müzik kullanımı filmde daha çok geçişleri destekleyen ve enerjiyi canlı tutan bir unsur olarak öne çıkıyor. Popüler ve eğlenceli fon müzikleri, özellikle eğlence ve kalabalık sahnelerinde ritmi yükseltiyor. Arka plan müzikleri dramatik derinlik yaratmaktan çok mizahi tonun devamlılığını sağlıyor. Film boyunca kullanılan parçalar sahneye göre hızlı tempolu ya da duygusal parodi havasında değişiyor. https://open.spotify.com/intl-tr/album/4NHNRNXEC7KIaAlICMozzB üzerinden filmde kullanılan parçaları görmek mümkün ancak nedense dinlemeye kapalı bir albüm olarak duruyor Spotify'da.

Tematik olarak film, Türkiye’de gündelik hayatın alışkanlıklarını, küçük toplumsal krizleri ve sıradan insanların büyük görünen küçük problemlerini mizah yoluyla ele alıyor. Buradaki temel mesele büyük dramatik çatışmalar değil; tanıdık davranış kalıplarını seyirciye yeniden gösterme becerisi. Mahalle baskısı, aile beklentileri, ilişkilerdeki yanlış iletişim ve sosyal roller filmin sık tekrar eden başlıkları arasında. Bu nedenle film daha çok kolektif tanıma hissi üzerinden çalışıyor. Argo kullanımı, yetişkin mizahı ve bazı kaba komedi unsurları nedeniyle film 13 yaşın altındaki izleyiciler için uygun değil (eskiden olsa 7 yaş ve üzeri derdik ama okullarda yaşanan olaylardan sonra çocuk filmleri haricinde bu yaş sınırını kullanmama kararı aldık; çocuklarımız artık her şeyden olumsuz etkilenir oldular).

“Çok Film Hareketler Bunlar”, sinemadan çok güçlü bir televizyon uzantısı gibi çalışan ama bunu saklamaya çalışmayan bir yapım. Skeç yapısının avantajı hızlı tempo ve kolay erişilebilirlik sağlarken, dezavantajı ise kalıcılığı ve bütünlük hissini azaltması oluyor. Bazı bölümler gerçekten güçlü gözlemlere dayanırken bazıları yalnızca alışılmış espri düzeninde kalıyor. Buna rağmen oyuncu kadrosunun enerjisi filmi ayakta tutuyor. Özellikle BKM ekibinin mizah diline yakın olan izleyici için daha karşılık bulan bir yapım. Teknik olarak iddialı olduğu için ve de döneminin popüler komedi anlayışını net biçimde yansıttığı için bizim başımızın tacı olan bir yapım. Bir de bizim anlattığımız gözle izleyin, farkı hissedeceksiniz. Herkese iyi seyirler…