Le Livre des solutions

Vizyon Tarihi: 21 Mayıs 2023

Süre: 1s 42dk

Yönetmen: Michel Gondry

Oyuncular: Pierre Niney, Blanche Gardin, Françoise Lebrun, Frankie Wallach, Camille Rutherford

Tür: Komedi, Dram

Ülke: Fransa

Yorum:

Yaratıcılıkla kaos arasındaki çizgiyi kişisel bir hikâye üzerinden ele alan “Le Livre des solutions”, film çekme sürecini hem mizahi hem de huzursuz edici bir bakışla anlatıyor (ama daha çok mizahi). Hikâyenin merkezinde, yeni filminin yapım sürecinde kontrolü giderek kaybetmeye başlayan yönetmen Marc Becker (Pierre Niney) yer alıyor. Yapımcılarla yaşadığı anlaşmazlıkların ardından elindeki ham görüntüleri alıp ekibiyle birlikte teyzesinin kırsaldaki evine kaçan Marc, burada filmini tamamlamaya çalışırken kendi zihinsel dalgalanmalarının da içinde sıkışıp kalıyor. Bir yandan yaratıcı fikirlerle taşan, diğer yandan çevresindeki herkesi yoran bu karakter, filmin hem komik hem de en yorucu tarafını oluşturuyor. Gondry’nin kendi sektör deneyimlerinden izler taşıdığı açık olan yapım, yaratıcı üretim sürecini romantikleştirmek yerine düzensiz, takıntılı ve zaman zaman yıkıcı tarafını izleyiciye gösteriyor.

Anlatı yapısı klasik dramatik akıştan çok karakter psikolojisinin ritmine göre ilerliyor. Marc’ın zihni nasıl sürekli bir fikirden diğerine savruluyorsa, film de aynı şekilde ani ton değişimleriyle ilerliyor. Bu geçişler bilinçli olarak düzensiz tutulmuş; çünkü film yaratıcı bir insanın üretim sürecindeki kontrol kaybını biçimsel olarak da hissettirmeye çalışıyor. Marc’ın “çözüm kitabı” adı altında sürekli yeni fikirler üretmesi, aslında onun kendi hayatını ve zihnini kontrol etme çabasının bir uzantısı. Ancak film, yaratıcılığın her zaman ilham verici bir şey olmadığını; bazen çevresindeki insanları tüketebilen bir obsesyona dönüşebildiğini açık biçimde gösteriyor.

Görsel dünya, Michel Gondry’nin alışılmış spontane estetiğini taşıyor. Kamera çoğu zaman hareketli, huzursuz ve karakterin enerjisine bağlı biçimde kullanılıyor. Kırsal mekânların sıcaklığı ile Marc’ın içsel karmaşası arasında bilinçli bir tezat kurulmuş. Ev içindeki dağınık çalışma alanları, notlar, ses kayıtları ve doğaçlama çekimler filmin yaratıcı süreç hissini güçlendiriyor. Işık kullanımı doğal tutulmuş; özellikle gündüz sahnelerinde pastoral bir sakinlik varken, karakterin kriz anlarında kadraj daha sıkışık ve düzensiz hale geliyor. Gondry burada teknik kusursuzluk yerine spontane his yaratmayı tercih ediyor. Bu yaklaşım filme samimiyet katıyor ama bazı izleyiciler için dağınık ve yorucu bir deneyim haline de dönüşebilir (filmi sevmeyenlerin genel mazereti bu yönde).

Oyunculuk performanslarında Pierre Niney filmin taşıyıcı gücü konumunda. Marc karakteri neredeyse sürekli konuşan, sürekli fikir değiştiren ve çevresindeki herkesi kendi ritmine sürükleyen biri olarak yazılmış; Niney bu enerjiyi oldukça fiziksel bir performansla aktarıyor. Karakterin komik tarafını öne çıkarırken onun bencil ve manipülatif yönlerini de gizlememesi performansı daha dengeli hale getiriyor. Blanche Gardin ise daha sakin ve gözlemci bir çizgide ilerleyerek filmin kaotik merkezine karşı önemli bir denge oluşturuyor. Yan karakterlerin çoğu, Marc’ın yaratıcılığı ile tükenmişliği arasında sıkışmış insanlar gibi yazılmış; bu da oyuncuların daha doğal ve gündelik performanslar vermesine alan açıyor. Film burada büyük dramatik patlamalardan çok karakter davranışlarının yarattığı gerilimle çalışıyor.

Müzik kullanımı filmin duygusal dalgalanmalarını destekleyen önemli unsurlardan biri. Soundtrack genel olarak minimalist ve hafif deneysel bir yapıya sahip; piyano ağırlıklı geçişler, kısa melodik tekrarlar ve yer yer caz etkileri dikkat çekiyor. Özellikle yaratıcı kriz anlarında kullanılan düzensiz ritimler ve ani sessizlikler filmin huzursuz tonunu destekliyor. Sürpriz bir müzisyen de filmde bizleri neşelendiriyor. Filmden sahne kesitleri ve müzik bölümleri YouTube üzerinde yer alıyor.

Film, tematik olarak yaratıcı üretim, zihinsel dalgalanmalar, kontrol ihtiyacı ve sanatçı egosu üzerine yoğunlaşıyor. Marc’ın sürekli yeni fikirler üretmesi aslında onun duramamasıyla ilgili; film bu üretkenliği hem hayranlık uyandıran hem de problemli bir özellik olarak gösteriyor. Çevresindeki insanların sabrı ve desteği, yaratıcı bireyin bireyselliğiyle çatışıyor. Gondry burada sanat üretimini romantik bir “dahi hikâyesi” olarak anlatmıyor; aksine yaratıcı insanların çevresine verdiği zararı da görünür hale getiriyor. Psikolojik yoğunluk, stres teması ve bazı yetişkin içerikli diyaloglar nedeniyle film 13 yaş ve üzeri izleyiciler için daha uygun bir yapım olarak değerlendirilebilir.

“Le Livre des solutions”, herkes için kolay izlenebilir bir film değil; dağınık yapısı ve sürekli değişen ritmi bazı seyircileri yorabilir. Ancak tam da bu düzensizlik, filmin anlatmak istediği zihinsel karmaşayı daha görünür hale getiriyor. Michel Gondry burada teknik mükemmellikten çok yaratıcı dürtünün kontrolsüz tarafıyla ilgileniyor. Pierre Niney’nin enerjik performansı filmi sürüklemeyi başarırken, senaryonun bilinçli dağınıklığı hafiften zihin egzersizi yapmamıza sebep oluyor. Film, yaratıcı süreçleri idealize etmeyen yaklaşımı sayesinde akılda kalıcı bir ton yakalamayı başarıyor. Kyifle izlediğimiz bir film oldu. Size de iyi seyirler…